EEMY English Greek
 

19ο ΕΑΡΙΝΟ ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

32o Ετήσιο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο - 9-13 Μαΐου 2006

ΣΥΝΗΘΗ ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ - ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΓΕΙΑΚΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ
Kωνσταντίνος N. Bέμμος
Παθολόγος, Αναπληρωτής Διευθυντής,
Υπεύθυνος Μονάδας Οξέων Αγγειακών Εγκεφαλικών Επεισοδίων,
Θεραπευτική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών,
Νοσοκομείο Αλεξάνδρα, Αθήνα
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ SLIDES

Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση ενός αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (ΑΕΕ). Σωστή αντιμετώπιση της υπέρτασης μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ΑΕΕ γενικά κατά 38%. Θεραπευτική αντιμετώπιση της υπέρτασης αμέσως μετά την εισβολή ενός ΑΕΕ αποτελεί ένα αμφισβητούμενο θέμα ακόμη και σήμερα. Πολλές μελέτες δείχνουν ότι η αρτηριακή πίεση (ΑΠ) αυξάνεται τόσο στους υπερτασικούς όσο και στους νορμοτασικούς κατά την οξεία φάση των ΑΕΕ και κατά κανόνα υποχωρεί την πρώτη εβδομάδα ακόμη και χωρίς θεραπεία. Πολλές απόψεις έχουν διατυπωθεί αν πρέπει ή όχι να παρεμβαίνει ο κλινικός γιατρός στην φάση αυτή. Ασθενείς με συστολικές πιέσεις μεταξύ 120 και 180 mmHg στην οξεία φάση ΑΕΕ παρουσιάζουν τη χαμηλότερη θνητότητα.

1ο ΛΑΘΟΣ

Από τα συνηθέστερα λάθη στην κλινική πρακτική είναι να χορηγείται αντιυπερτασική αγωγή με την εκδήλωση συμπτωμάτων ΑΕΕ από το περιβάλλον των ασθενών ή από τους θεράποντες οικογενειακούς γιατρούς. Ο ασθενής πρέπει να μεταφέρεται επειγόντως στο πλησιέστερο νοσοκομείο χωρίς καμμία καθυστέρηση.

2ο ΛΑΘΟΣ
Νιφεδιπίνη

Απαγορεύεται η χορήγηση υπογλώσσιων δισκίων νιφεδιπίνης.

3ο ΛΑΘΟΣ
Όρια αγωγής

Αντιυπερτασική αγωγή μπορεί να χορηθεί σε περιπτώσεις που Συστολική ΑΠ (ΣΑΠ) είναι >220 mmHg ή Διαστολική ΑΠ (ΔΑΠ) >120 mmHg (2 μετρήσεις σε διάστημα 5 min). Εξαιρέσεις του «κανόνα» αυτού είναι συνυπάρχουσες καταστάσεις όπως: διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής, οξύ πνευμονικό οίδημα, ασταθής στηθάγχη ή έμφραγμα μυοκαρδίου, υπερτασική εγκεφαλοπάθεια.

4ο ΛΑΘΟΣ
Θεραπεία χωρίς CT

Κατά την εισαγωγή στο νοσοκομείο πρέπει να γίνεται αμέσως CT εγκεφάλου. Σε περίπωση ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας χρειάζεται να αρχίσουμε αντιυπερτασική αγωγή σε περιπτώσεις που η ΣΑΠ είναι >180 mmHg ή η ΔΑΠ είναι >130 mmHg.

5ο ΛΑΘΟΣ
Μετρήσεις-Ρυθμός μείωσης

Τις πρώτες ώρες η ΑΠ πρέπει να μετράται συχνά (κάθε 15-30 min) και στη συνέχεια κάθε 2-3 ώρες. Σταδιακή μείωση σε 2-3 ώρες στο 10-15% της αρχικής τιμής της ΑΠ.

6ο ΛΑΘΟΣ
Δευτερογενή αίτια αύξησης

Επίσχεση ούρων, πονοκέφαλος, ναυτία, έμετος, διέγερση, συνυπάρχον stress λόγω της εισαγωγής στο νοσοκομείο ευθύνονται συχνά για την υπάρχουσα υπέρταση. Αντιμετώπιση των παραγόντων αυτών συμβάλλει σημαντικά στη μείωση της ΑΠ.

7ο ΛΑΘΟΣ
Επιλογή φαρμάκων

Αποφυγή ανταγωνιστών ασβεστίου και διουρητικών. Προτιμούμενα σκευάσματα είναι iv εσμολόλη, iv ή im κλονιδίνη, iv ή διαδερμικά νιτρώδη, po αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου ή ανταγωνιστές αγγειοτασίνης.

8ο ΛΑΘΟΣ
Χρονία φάση

Μετά την 1η εβδομάδα του οξέως ΑΕΕ η υπέρταση θα πρέπει να θεραπεύεται βάσει των ισχυόντων γενικών οδηγιών. Σαν ιδανική ΑΠ-στόχος θα πρέπει να θεωρούνται τιμές κάτω του παραδεκτού φυσιολογικού 140/90 mmHg. Το όφελος υπάρχει για όλα τα είδη των ΑΕΕ (ισχαιμικά ή αιμορραγικά). Ανάγκη διαφοροποίησης της αγωγής σε περιπτώσεις σακχαρώδους διαβήτου, στεφανιαίας νόσου, καρδιακής ή νεφρικής ανεπάρκειας, κλπ.

ΕΑΡΙΝΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΕΤΩΝ

1ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 14ο ΕΠΙΣ 1988
2ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 15ο ΕΠΙΣ 1989
3ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 16ο ΕΠΙΣ 1990
4ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 17ο ΕΠΙΣ 1991
5ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 18ο ΕΠΙΣ 1992
6ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 19ο ΕΠΙΣ 1993
7ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 20ο ΕΠΙΣ 1994
8ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 21ο ΕΠΙΣ 1995
9ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 22ο ΕΠΙΣ 1996
10ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 23ο ΕΠΙΣ 1997
11ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 24ο ΕΠΙΣ 1998
12ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 25ο ΕΠΙΣ 1999
13ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 26ο ΕΠΙΣ 2000
14ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 27ο ΕΠΙΣ 2001
15ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 28ο ΕΠΙΣ 2002
16ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 29ο ΕΠΙΣ 2003
17ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 30ο ΕΠΙΣ 2004
18ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 31ο ΕΠΙΣ 2005
19ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 32ο ΕΠΙΣ 2006
20ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 33ο ΕΠΙΣ 2007
21ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 34ο ΕΠΙΣ 2008
22ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 35ο ΕΠΙΣ 2009
23ο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ - 36ο ΕΠΙΣ 2010
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ